داستان جالب کندترین آزمایش جهان که یک قرن طول کشید
به گزارش وبی کارت، کندترین آزمایش جهان در استرالیا نزدیک به 100 سال است که در حال انجام می باشد. این آزمایش 97 ساله ثابت می کند که یک جامد می تواند جریان یابد.
به گزارش وبی کارت به نقل از خبر آنلاین، به نقل از ایسنا، تعدادی از آزمایش های علمی چند دقیقه طول می کشند، برخی سال ها طول می کشند و موارد نادری مانند آزمایش مورد بحث موسوم به «آزمایش قطره قیر» وجود دارد که نزدیک به یک قرن در حال انجام می باشد و هنوز تمام نشده است.
آزمایش قطره قیر که در دانشگاه کوئینزلند استرالیا در حال انجام می باشد، بعنوان کندترین و طولانی ترین آزمایش آزمایشگاهی جهان شناخته می شود.
این آزمایش در سال ۱۹۲۷ آغاز شد، زمانی که یک فیزیکدان به نام توماس پارنل(Thomas Parnell) تصمیم گرفت چیزی را نشان دهد که در ابتدا حدودا نا ممکن به نظر می رسید؛ ماده ای که جامد به نظر می آید، در حقیقت می تواند مانند یک مایع رفتار کند.
مایعی که جامد به نظر می آید قیر در دمای اتاق، جامد به نظر می آید و جامد احساس می شود. می توانید با چکش به آن ضربه بزنید و ممکنست مانند شیشه خرد شود، اما از نظر علمی، قیر یک جامد واقعی نیست، بلکه یک مایع بسیار چسبناک است، به این معنا که می تواند جریان یابد، اما بسیار بسیار آهسته.
پارنل برای اثبات این موضوع، مقداری قیر را گرم کرد و آنرا در یک قیف شیشه ای ریخت. سپس اجازه داد چندین سال ته نشین شود.
در سال ۱۹۳۰، ساقه قیف بریده شد و به قیر اجازه داده شد تا سفر آهسته خودرا به سوی پایین آغاز کند. این آزمایش از آن زمان تاکنون، شامل انتظار برای افتادن قطرات قیر از قیف به داخل یک بِشِر در زیر آن بوده است.
چرا افتادن یک قطره سال ها طول می کشد؟ این همان جایی است که این آزمایش، مشهور می شود. از زمان شروع آن، تنها ۹ قطره افتاده است. نهمین قطره در آوریل ۲۰۱۴ طی عملیاتی برای تعویض بِشِر زیر آن جدا شد و قطره دهم هنوز درحال ایجاد است.
دلیل این که این آزمایش اینقدر طول می کشد، ویسکوزیته است. ویسکوزیته معیاری از میزان مقاومت یک سیال در مقابل جاری شدن است. آب، ویسکوزیته کمی دارد، بدین سبب به سرعت می ریزد. عسل ویسکوزیته بالاتری دارد، بدین سبب کندتر جریان می یابد، اما قیر بطورکامل در سطح دیگری است.
دانشگاه کوئینزلند، قیر را بعنوان غلیظ ترین مایع شناخته شده جهان توصیف می کند و رکوردهای جهانی گینس خاطرنشان می کند که این آزمایش نشان داده است که قیر حدود ۱۰۰ میلیارد برابر چسبناک تر از آب است.
بنابراین است که «آزمایش قطره قیر» بعنوان یک ابزار آموزشی بسیار مفید می باشد. این آزمایش ایده روزمره ما را در مورد این که جامدات و مایعات چیستند، به چالش می کشد. ما به طور معمول مواد را برمبنای آن چه می توانیم در مدت زمان کوتاهی ببینیم، قضاوت می نماییم. اگر چیزی در مقابل ما حرکت نکند، آنرا جامد می نامیم، اما علم اغلب در مقیاس های زمانی بسیار فراتر از صبر انسان عمل می کند. یک کوه ممکنست ثابت و دائمی به نظر برسد، اما می تواند فرسایش یابد. شیشه ممکنست سفت و سخت به نظر برسد، اما مواد می توانند تحت شرایط مختلف رفتار متفاوتی داشته باشند.
قیر نشان میدهد که تعدادی از مواد می توانند در زندگی روزمره جامد به نظر برسند، در حالیکه بازهم در دوره های طولانی جریان دارند.
درسی به طول یک قرن درباره ی صبر این آزمایش همین طور به علت تاریخچه عجیب نزدیک به وقوع آن معروف است. برای دهه ها، هیچ کس واقعا شاهد افتادن قطره ای نبود. قطرات در لحظات نامناسب می افتادند یا دوربین ها نمی توانستند آنها را ثبت کنند.
هشتمین قطره در سال ۲۰۰۰ افتاد و نهمین قطره در سال ۲۰۱۴ سرازیر شد. امروزه این آزمایش را می توان بصورت آنلاین تماشا کرد و یکی از کندترین رویدادهای علمی را به صورتی بازی انتظار جهانی تبدیل کرد.
آن چه این آزمایش را قابل توجه می کند، پیچیدگی فناورانه آن نیست. در حقیقت بسیار ساده است: قیر، یک قیف، یک بِشِر و زمان؛ اما همین سادگی دقیقاً دلیل موفقیت آنست.
این آزمایش، یک ایده نامرئی را قابل مشاهده می کند. ویسکوزیته را از یک اصطلاح کتاب درسی به چیزی تبدیل میکند که می توانید با یک تصویر آنرا درک کنید؛ یعنی همان قطره ای که سال ها طول می کشد تا بیفتد.
آزمایش قطره قیر در مورد سرعت، نمایش یا نتایج فوری نیست، بلکه یک یادآوری است که طبیعت همیشه با سرعتی که انسان ها انتظار دارند، حرکت نمی نماید. تعدادی از حقایق فقط زمانی خودرا آشکار می کنند که کسی به قدر لازم صبور باشد تا به تماشای آن ادامه دهد.
حدودا ۱۰۰ سال بعد از شروع این آزمایش، «آزمایش قطره قیر» بازهم ادامه دارد و جایی داخل آن قیف شیشه ای، قطره بعدی به آرامی درحال پایین آمدن است.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب